‘Soms moet je voor een kind letterlijk door de knieën gaan’

Judoleraar Marvin de la Croes wil kinderen sterker maken. Maar daarvoor moet hij ook kritisch naar zichzelf kijken. Wat doet zijn stem met een onzeker kind? Welke woorden gebruikt hij? En is hij wel altijd de juiste persoon om een kind te helpen? De training van SuperCoaches maakte hem bewuster van zijn eigen rol. “Je moet openstaan voor het idee: het kan ook anders.”

En dan stapt een kind dat eerst aan de kant bleef zitten, ineens wél de judomat op. Het durft een rolletje te maken of contact te leggen met een ander kind. En dan zie je echt de groei. Dat vind ik prachtig.”

Je hoeft het niet alleen te doen
Toch lukt het niet altijd. Marvin herinnert zich een jongetje dat tijdens de les bleef huilen en naar zijn ouders wilde. Hij probeerde van alles: streng zijn, lief zijn, praten. Niets werkte. Zijn assistent vond wel de juiste toon en kreeg het kind rustig.

“Ik was op dat moment gewoon niet de juiste persoon. We willen vaak alles zelf oplossen, maar in bepaalde gevallen is het goed om een hulplijn in te schakelen. Dat is geen teken van zwakte, maar van kracht.”

Ook daarin gaf SuperCoaches hem extra vertrouwen. Een goede trainer hoeft niet altijd het antwoord te hebben.

Stel je kwetsbaar op
Wat hij andere trainers daarom wil meegeven? “Durf fouten te maken. En durf open en eerlijk te zijn naar een kind.” Want juist als een trainer niet perfect probeert te zijn, ontstaat er volgens Marvin ruimte voor vertrouwen. “Als jij je kwetsbaar durft op te stellen, bouw je sneller een band op. En dan kun je samen veel meer stappen zetten.”